Dit keer een blogje op maandag..............

 

Maandag = wasdag......vroeger was dat echt zo.....mijn lieve moeder ging er dan al om 5 uur uit om de wasketel aan te steken want een wasautomaat had ze toen nog niet....we praten over 60 jaar geleden.

Ze had wel een snelwasser.....dit was een machine die wel waste maar niet het water verwarmde.

Huisvrouwen hadden het vroeger echt niet gemakkelijk, wat een weelde hebben wij nu.....

Maar goed, mijn verhaaltje ging eigenlijk over een quilt.

Als je een quilt af hebt kan je hem aan deze en gene laten zien, dat is leuk.....Je kan hem ook meenemen naar de regiodag en hem dan daar showen en dan mag je er meestal ook nog wat over ver{tellen}.

Helaas de regiodagen zijn er al even niet ivm corona.

We moeten hierna een veel grotere ruimte huren voor de regio dag want alle gemaakte {corona} quilts passen nooit in de zaal.......denk ik......

Ik vond vanmorgen tijdens wat opruimwerkzaamheden ook nog een mooi plaatje van een quilt...

Mijn jongste dochter met haar paardenquilt. Je kan een quilt op veel manieren laten zien, nou dit was ook een manier. Het is een quilt met allemaal paardenafbeeldingen en een  heuse foto op stof gezet van mijn dochter en een paard. Deze foto is ongeveer 20 jaar oud denk ik, mijn dochter is inmiddels 36, maar de quilt is er nog.

Het paard, Cela, bleef mooi staan voor de foto, overigens het paard is er ook nog, ze is wel hoogbejaard inmiddels.

En door zo'n fotootje heb je ineens een idee voor een verhaaltje.

Nou had ik evengoed wel een verhaaltje in het hoofd want wij, mijn lief en ik, hebben opa en oma gespeeld in het weekend. De politie-mamma moest werken dus mochten de jongetjes bij opa en oma.

Ze moeten ook wel want opvang in het weekend is hier niet te vinden. Ik blijf dat toch jammer vinden dat er geen enkel kinderdagverblijf die mogelijkheid biedt......net als nacht-opvang dat is er ook niet. Zoveel alleenstaande ouders die daar mee gered zouden zijn....ik snap daar niets van.

Wij passen graag op dat is het punt niet, maar er kan ook eens iets met ons gebeuren en dan wordt het wel moeilijk.

En niet  onbelangrijk, onze dochter zou niet afhankelijk van ons moeten zijn.

Helaas, misschien toch een politiek punt....ik heb er niets over gelezen......

Over politiek gesproken....Volgens mij zouden er geen toeslagen moeten zijn, geen huurtoeslag, maar gewoon normale huur voor een normaal huis voor een normaal gezin.

Geen zorgtoeslag, maar gewoon zorg voor een normale prijs die iedereen kan betalen. Misschien toch terug naar vroeger toen er een inkomensgrens was voor de premie van de zorgverzekering. Het is toch niet normaal dat er nu mensen zorg mijden omdat het zo duur is!!!

Ik vind het niet goed dat mensen met een dikke portemonnee nu genoeg hebben aan een basis verzekering....ja, als er wat aan hun gebit moet gebeuren kunnen ze dat evengoed wel betalen, wij niet.

En misschien zou ook de kinderopvang gratis moeten worden, geen gezeur meer over geld, gewoon voor alle kinderen gratis opvang.....wij vrouwen moeten toch allemaal werken van de regering, dan kinderopvang gratis!

Net als WMO geld, dat zou iedereen moeten kunnen krijgen want je moet ook langer thuis wonen, en met z'n allen in een soort van bejaardenhuis was toch echt goedkoper.....en zo weet ik er nog wel een paar...

Straks ga ik alvast stemmen, nee mijn stem gaat niet verloren, ik mag me namelijk graag overal mee bemoeien dus moet ik ook gaan stemmen...dat hoort bijelkaar.

Fijne maandag nog, misschien had je wel vrij, ook leuk...

groetjes, Marion.

Winkelen met een "tijdslot"..........

 

Winkelen met een "tijdslot" is best een dingetje heb ik gemerkt. Het zit namelijk zo....ik wandel 's morgens met mijn grote vriendin Silka, in het park, het Wognumse bos genaamd.

In dit park hebben we paden met schelpjes en je kan, als je dat zelf leuk vind en de hond ook, buiten de paden wandelen. Je gaat dan door het gras langs de buitenkant van het park en hier en daar kun je dan via een balk over het water lopen. Heel leuk, alleen gras is vaak nat.

Daar zat mijn probleem, mijn schoenen hadden het begeven. Ik heb namelijk een hondenwandeljas en hondenwandelschoenen.....Met de jas is niets mis maar met de schoenen dus wel. Ze zijn lek, en met natte voeten wandelt het niet echt lekker.

Ze gaan de prullenbak in....met dank voor de lekkere wandelingen....

Ik moest dus nieuwe, maar hoe fiks je dat tijdens de lockdown? Niet dus, want dat soort schoenen moet je passen en ik ga die schoenen  dus niet via de post bestellen, dus ik stond in de wachtrij tot de winkels weer open mochten.

Mijn broer had ook nieuwe wandelschoenen gekocht bij de Decathlon, en dacht dat ik daar ook wel zou slagen.

Zo gezegd zo gedaan, afspraak gemaakt bij de Decathlon in Alkmaar en gister om 10 uur mocht ik komen en om half 11 moest ik weer weg zijn. Prima geregeld { dacht ik }

Het winkelcentrum in Alkmaar waar die winkel zit wordt namelijk verbouwd en je moet zelf maar uitzoeken hoe je bij de winkel komt waar je heen wilt.

Ik woon niet in Alkmaar dus ik was afgezet bij het winkelcentrum en ik zou op die plek ook weer worden opgehaald. Goed geregeld { dacht ik }

Bij de 1e ingang kwam ik niet verder dan de ACTION en met hulp van een mevrouw wist ik welke kant ik op moest......Ja, dat klopte, het was even lopen maar ik zag de winkel......er was wel een minpuntje...

ik stond achter een bouwhek!!! Onmogelijk dat ik zo bij de winkel kon komen.

Dan maar via de parkeergarage proberen, nee dat mocht niet van de parkeermeneer, dat was alleen voor auto's.....begrijpelijk hoor, maar je probeert wel eens wat.

Toen was daar een behulpzame chauffeur en die vertelde mij dat ik via de loopbrug het winkelcentrum in kon......mooi verhaal want dat was zeker 20 minuten lopen vanaf mijn plek.

Inmiddels was het al half 11!!!

Ik ben zonder schoenen naar huis gegaan.

Natuurlijk heb ik thuis gebeld en mijn excuses aangeboden voor het niet verschijnen op de afgesproken tijd.....en wat denk je...alle begrip want ik was al de zoveelste klant die het niet kon vinden.

pffffffff...daar zakt je broek toch vanaf.....ik heb de winkelmedewerker aangeraden om bij het telefonisch contact te vertellen dat ze alleen bereikbaar zijn via de loopbrug.

Maar eind goed al goed...

Gistermiddag kon ik nog terecht bij Karsten outdoor hier in Zwaag en binnen 10 minuten had ik nieuwe hondenwandelschoenen.........

En wat denken jullie....

Vanmorgen liep ik in het park te shinen met mijn nieuwe stappers......ze lopen heerlijk en ik kon er ook mee tegen de wind in lopen, kortom ik ben blij met mijn nieuwe hondenwandelschoenen en hoop er nog vele stappen mee te zetten, samen met Silka natuurlijk.

Zo beleef je toch nog een avontuur tijdens deze corona periode met half gesloten winkels....

Ik ben blij dat het toch gelukt is.

Fijne stormachtige dag, het is niet koud dus laat de stofjes maar eens lekker uit je hoofd waaien.

Het was ooit groen.......maar deze kleur is ook "mooi" van ouderdom.....

Zondag, alweer een week om....

Een beetje voorjaar op dit plaatje...het is een oude foto gemaakt in de Bourgognestreek waar ik graag een weekje ging kamperen rond de paasdagen.

De wijngaarden doen je hier nog niet denken aan heerlijke flessen bourgognewijn.....De natuur ontwaakt langzaam maar als ze is ontwaakt heb je in 100 dagen de wijnoogst!

En zo ziet het begin van een grote wijnrank eruit...slechts twee kleine tut-blaadjes koesteren zich in de zon.....Ik blijf dit fascinerend vinden....in 100 dagen een wijnoogst....van dit naar grote trossen druiven...bizar toch?

O, wat zou ik graag daar nu even willen kijken.....misschien is die man er ook wel weer met zijn paard....

En de wijnboer, hij ploegde voort....

Bij de gewonere wijnsoorten gaat er een trekker met ploeg [je] door de wijnvelden ....maar sommige duurdere wijn velden worden met een paard en een speciale ploeg geschoond.....heel mooi om te zien...

En wat ik ook altijd zo mooi vond zijn de wegkruizen, mooi versierd met palmtakken en linten....in aanloop naar Pasen.

Deze kruizen zie overal in de wijngaarden.....

Mocht het weer kunnen en weet je niet wat je rond pasen zou willen gaan doen...zoek de Bourgogne streek op en geniet van het dan al heerlijke weer daar, en kijk vooral heel goed om je heen. Er is echt van alles te zien en natuurlijk is er wijn te koop, die is dan van het afgelopen jaar, maar wel lekker.

Dit was een soort van reisadvies zal ik maar zeggen.....hahaha....

Ik heb gewoon heimwee, dat is het.

Wat heb ik verder op handwerkgebied gedaan....

Natuurlijk Bow-ties { strikjes } gemaakt en 2 tassen afgemaakt.

Ik moest weer het een en ander uitstellen want mijn naaimachine, Jantje, was weer uit logeren....Gister weer opgehaald en toen meteen aan de slag...stiekem kijken of alles nu goed is, ik hoop het....

Kijk hier is de 1e tas.....

Het is een beetje een jungle tas geworden....maar om de stof zo op de helft te gebruiken krijg je een leuk effect. Zakje erop voor het fietssleuteltje en gaan met de banaan. Zie je ze op de stof...en nee, ik heb de stof niet verkeerd gebruikt bananen hangen niet maar groeien op een kam, mocht je er aan twijfelen.

Deze tas heeft weer een borduurwerkje....en heel groot borduurwerk van de kringloop, waarschijnlijk voor een kinderkamer, maar wel een leukerd.

Op de achterkant heb ik een zakje gemaakt van een restje....

Dus je kan met deze tas op de fiets gaan, je sleuteltje kan veilig opgeborgen worden, dank zij het zakje met de kippen...

Nou hoop ik wel dat binnenkort de kringloop ook weer open gaat....mijn oude borduurwerken raken op....

Ik begrijp alleen niet hoe ik daar op afroep moet winkelen....je weet toch nooit van te voren wat je gaat vinden en die medewerkers weten toch niet wat ik precies zoek ....moeilijk verhaal denk ik.....we wachten rustig af.....

Maar ik ben ook nog met een heel klein quiltje bezig.

Ik heb binnenkort een kadootje te vergeven, ook al kan ik er niet heen vanwege de corona maatregelen, dan stuur ik het op.

Het is voor een postzegelverzamelaar....

9 lapjes aan elkaar gestikt, toen de postzegels erop geplakt, met een heel klein drupje lijm en nu moet er nog organza overheen en dan stik ik dat vast rond de postzegel. Er komt natuurlijk ook nog een bies omheen en een tunneltje aan de achterkant voor het stokje. Het stokje kan ook een boomtakje worden, dat is ook wel speels.

Het zijn trouwens hele leuke zegels, strand tafrelen uit New Zealand.....en ik had er 9 verschillende, dat was ook nog een gelukje.

De zegels komen bij mijn overleden tante vandaan, die spaarde ze....en weggooien vond ik zonde dus nu kon ik er wat mee.

Postzegels zijn vaak hele mooie plaatjes.....

Zo, weer genoeg gekletst voor vandaag, fijne zondag...

groetjes, Marion.

Geen deur maar een heel mooi hekwerk......in de Bourgognestreek......waar anders...

 

De MUTS is weer verleden tijd...........

 

We hebben het over een muts, maar niet over zo'n muts....dit soort hoofddeksels draag ik namelijk nooit!

Ik heb gewoon een natuurlijke muts.

Dit is mijn natuurlijke muts...het kapsel zit nog wel aardig en dat heb ik te danken aan mijn kapster Mary. Mary is echt een kei qua knipwerk, want ik heb zulk dik haar en dat vereist een bepaalde manier van knippen en Mary kan dat als geen ander.

Vanmorgen om 8 uur mocht ik dan eindelijk weer naar de kapper....ik moest eigenlijk al de week voor kerstmis, dus dat was al even geleden.....

Bij binnenkomst mondkapje op, handen reinigen en je naam en telefoonnummer opschrijven voor je weet maar nooit.....

De stoel staat al klaar, ik mag gaan zitten.....

Nog even kiekje in de stoel en het knipfeest kan beginnen.....Mary en ik hebben er allebei zin in...

En terwijl ik zit en lekker aan het kletsen ben { hoe kan het ook anders } begint mijn hoofd al leger te voelen, gewoon een heerlijk ruim gevoel.....ik zie de plukken vallen en denk bij mezelf dat gaat goed!

En dan ineens is het klaar.....

Kijk, dit  kwam er allemaal vanaf...je kan er bijna een bol wol van spinnen.....misschien wel een idee, en dan brei je daar weer een muts van voor koudere dagen.....mmmmmmmmm....ihhh, nee ikke niet...

En zo ziet het er dan nu weer uit.....Mijn lentekapsel, heerlijk gevoel zo'n  "leeg" hoofd.

Mary, mocht je dit lezen.....ik ben weer heel blij met mijn kapsel en jou wens ik veel sterkte tijdens deze knipmarathon, want zo voelt het bijna.

We hebben nu ook allemaal langer werk knippen want er moet veel meer worden afgeknipt....

Ik hoop dat we nooit meer zo lang niet naar de kapper mogen.

Ik wens jullie ook succes met jullie kappersbezoek en een gezellige dag. Hier volop zon, dus het begint goed.

We doen ook nog een deurtje natuurlijk.....

groetjes, Marion.

Een boekbespreking, daar lijkt het op....

Kennen jullie deze boeken? Een prachtige serie over de Schotse geschiedenis. Ik heb ze jaren terug in 1 keer aangeschaft en ze achter elkaar gelezen. Later is er een filmserie over deze boeken gemaakt, The Outlander. Wie Netflix heeft kan de serie daar bekijken, dat heb ik al 2 keer gedaan. Echt ik ben aan deze serie verslaafd, nou ja, er zijn ergere verslavingen.

Maar tot mijn vreugde zijn er weer 12 nieuwe afleveringen aan Netflix toegevoegd. HEERLIJK!

Dus als je je toch nog verveeld, ga dan maar eens naar deze serie kijken, of koop de boeken, dan ben je voorlopig ook van de straat.

Mijn tijd verdelen wordt dus weer een dingetje....

*****

Maar er is nog meer...

Gister viel er door de brievenbus, mijn lijfblad.....het Quiltnieuws....

Had al op FB gezien dat sommigen het blad al in huis hadden, de bofkonten zal ik maar zeggen. Mijn hoop was dus op de zaterdag gevestigd.

Als lid van een gilde wacht je toch altijd op je lijfblad.....het is al bijzonder om gilde-lid te zijn. Zoveel mensen kunnen dat niet zeggen, ik vind het leuk.

En.......het kwam dubbel goed, want ik kreeg het Quiltnieuws en nog een ander mooi blad.

Ik kreeg ook nog een borduurblad waar ik niet meer op gerekend had.

Creation point de croix

Als ik in Frankrijk op vakantie ben koop ik dit blad altijd en met een beetje mazzel heb ik er dan 4 in een jaar. Corona zorgde er echter voor dat ik niet in Frankrijk kwam, dus ook geen borduurblad.

Nu heeft dit blad een website en daar kan je dan een abonnement afsluiten, dus zo gezien zo gedaan.

Helaas, nooit meer wat gehoord of gezien....mails gestuurd geen antwoord, gebeld, niemand nam de telefoon op......stilte!!!

Wat nu?

Toen het bijna november was kon ik bij  Steekjes&Kruisjes  het decembernummer van dit borduurblad kopen. Natuurlijk meteen gedaan, en toen had ik de mogelijkheid om per post een abonnement af te sluiten want er was een pagina in het blad waarmee dat heel gemakkelijk zou kunnen!!!

Maar pas op, nou komt het......

De pagina gekopieerd, alles goed ingevuld, nog een getikte brief erbij met alle gegevens, het nummer van de creditkaart, nou wat kon er misgaan.

Alles opgestuurd in de 1e week van december 2020, en het moest naar Spanje, ja heel bijzonder voor een frans blad, maar dat zal wel met belasting voordeeltje te maken hebben.

Ik kan jullie zeggen Spanje is echt heeeeeeeeel ver weg.....nooit geweten...

Het heeft dus tot gister geduurd dat ik nu een abonnement heb op Creation  Point de Croix.

Ja, je moet een lange adem hebben.....

Ben er wel heel blij mee........

Een van de mooiste borduurbladen vind ik....

Dus mocht je het overwegen, ik wens je veel succes, maar weet dat de aanhouder wint.

Leuke dingen stonden er natuurlijk in....

Zo'n schattig tasje......kijk nou....

Maar ik heb nog een leuk plaatje...een trotse oma plaatje, mag wel een keer toch?

Marloes en ik hebben gister Morgan van z'n krullen verlost. Dit mannetje kwam al op de wereld met een flinke bos haar, echt ik had dat nog nooit gezien, zoveel haar. En niets is er afgevallen, die flinke haarbos bleef. 

Gister is hij lekker geknipt bij thuiskapper Blaauw, die mocht open tijdens de lock-down.

Zo ziet hij er nu uit en het onderste fotootje laat zijn krullenbol nog even zien.

Zijn mamma had al geoefend met het geluid van de tondeuse, dus dat vond hij niet eng...het ging eigenlijk prima. 

Het staat hem heel leuk, vind deze oma.

Gezellige zondag allemaal, groetjes, Marion.

Toch nog een deurtje dan maar, anders is het niet compleet......

Hier woont een huisarts ...in de plaats Beaune....Frankrijk......

 

Deuren en deurtjes....

Een verrassing zit soms in een klein hoekje, dat kwam ik gister aan de weet. Er was een mevrouw die wilde graag vriendin met mij worden op FB, dat gebeurt wel vaker. Ik kijk dan eerst wie er nog meer vrienden met haar zijn en dan keur ik het goed. Ze bevond zich in goed gezelschap dus het is nu een FB-vriendin van mij. 

Ik schreef haar een klein welkomst berichtje en kreeg een reactie terug die ik niet verwacht had...

Ze vond mijn deuren plaatjes zo leuk!!

Nou, hoe leuk is dat?

Dus dit wordt een blogje met wat deurenplaatjes, speciaal voor Diana Louw, dat begrijpen jullie wel.

Deze deur komt zo mooi uit in het schoon-metselwerk....het is niet verfijnd maar lekker stoer....

Deze dan, versteld met allerlei planken en een gaatje onder in voor de kat of ongedierte, en een blauwe regen ervoor....ergens heb ik ook nog een foto van deze deur met de bloeiende boom ervoor, toen had ik dat leuke deurtje gemist.

En deze poort brengt je op een wijn-domein. Hij is oud en versleten...de ornamenten zijn er zelfs af...maar voor mij heeft deze poort charme.......

Wat was er verder deze week......

Niet zo veel eigenlijk, hoewel onze geliefde supermarkt gaat verdwijnen. De krant staat vol met verhalen wat mensen gaan missen bij de DEEN. Hier in Wognum komt nu een AH, dus dat is heel wat anders.

Vroeger toen ik nog in Hoorn woonde was Appie mijn buurtwinkel, en toen ik hier kwam was er eerst nog de Spar en de Vezo.

De Vezo werd Super de Boer en dat veranderde tenslotte in DEEN.

En zo gaat dat, als je ouder wordt veranderen er dingen, sommige zijn leuk en andere niet.

Het zal wel weer wennen, en voor de Allerhande { 1 van mijn lijfbladen } hoef ik niet meer naar Nibbixwoud.

Dit is ook zo'n mooi tafereeltje en dat komt door die geranium op de vensterbank. Die maakt juist die grijze ramen en deur feestelijk.

Ja, ik heb overal een antwoord op.

Ook had ik nog de oppas op mijn jongste kleinzoon, Morgan.

Zijn mamma werkt bij de politie en die moest naar Apeldoorn om daar een kogelvrijvest op te halen. In Apeldoorn staat de politie supermarkt voor alle kleding en andere toebehoren. Haar zoontje Phlynn nam ze gezellig mee, die heeft vakantie, dus dat kon mooi.

Mijn dochter kwam thuis met 3 van die vesten, dus ze is nu goed beschermd, dat is fijn. Die vesten zijn toch zwaar, ik ben blij dat ik dat niet de hele dag aan hoef...pfffff.....

Nou had ik niet veel te doen qua oppas want Morgan slaapt hier overdag vaak heel erg goed, zo ook afgelopen dinsdag. Het was de fles, even zitten en toen begon hij alweer te gapen en in z'n ogen te wrijven, zo van ik wil wel weer naar bed. En zo ging het ook. 

Deze is ook zo mooi....Een "vader" en een "kindjes" deur.....Zien jullie hoe BOL die grote deur staat....

Ook nog even bij mijn jarige vriendin geweest.....mooie bos tulpen gebracht en haar toch even gezien.

Ja, ik wilde even weten wat het met je doet,  65 jaar worden.

Gelukkig zag mijn vriendin er goed uit en ze had er zin in om het 65e jaar te vieren. Zo moet het!

Dit is het laatste deurtje voor vandaag....

Fijne dag, groetjes, Marion.

 

Zomaar een bos tulpen......

Vanmiddag stond vriendin Marga zomaar aan de deur met een bos tulpen. Gewoon omdat ze even bij alle vrienden een bos voorjaar wilde brengen en ons eigenlijk even wilde zien. Wat een leuk idee.

Gelukkig was ik net weer thuis van mijn rondje met de hond anders had ik haar nog mis gelopen. Wat staat dat dan weer leuk op tafel zo'n bos tulpen, echt voorjaar...Dank je wel Ger en Marga voor deze bos en het leuke idee er achter.

Ja, dat is ook corona....onze vriendengroep bestaat uit allemaal wat oudere echtparen, ik ben de jongste met mijn 64 jaar, dus voorzichtigheid is geboden en daarom zien wij elkaar bijna niet. Helemaal niet leuk, maar we schikken ons erin. Iedereen heeft het wel over de jongeren maar voor ons ouderen is dit ook niet leuk. Onze "Tijd" gaat namelijk voorbij, het glipt door onze handen.....we kunnen niet wat we willen en waar we naar hebben uit gekeken als we niet meer zouden werken....

Er kan zomaar iets met een van ons gebeuren van ziek en zeer en dan is het klaar, dan is er geen genieten meer. Onze "Tijd" is kostbaar, maar we gaan niet protesteren want wij weten waarom we dit allemaal doen. Als we allemaal meedoen is het des te sneller weer normaal....begreep iedereen dat nou maar eens een keer.

We houden vol, en met een bos tulpen erbij gaat dat heel goed.

*****

Morgen is het 24 februari.....

Mijn vriendin Betsy wordt dan 65! jaar. Ik ken haar dan al 62 jaar, wat een tijd en we zijn ook nog altijd vriendinnen. Ik vind dat best bijzonder.

Hier staat zij links op de brug naast mijn andere vriendin Ria, die ik ook al 62 jaar ken. Zij wordt in september 65. Meiden we worden oud. Ikzelf hoop in juli 65 jaar te worden.

Eigenlijk hadden Ria en ik iets leuks met Betsy haar verjaardag willen organiseren, helaas corona gooit ook hier roet in het eten. Geeft niks, het zit in een goed vat, dus het komt nog wel.

*****

Op 24 februari 1963 had Betsy een hele bijzondere verjaardag......Toen reden er namelijk auto's op het ijs van het IJsselmeer, nu Markermeer.

Wij woonden alle drie in Andijk, aan het IJsselmeer en hebben dit met eigen ogen allemaal gezien.

Heel bijzonder...

Ik heb zelfs een aandenken aan die dag, kijk maar....

Het is een tegeltje uit Makkum speciaal voor die autorit gebakken....mijn oom en tante reden mee vanuit Hoorn en kwamen even bij ons thuis binnen wippen. De auto bleef geparkeerd op het ijs!?!?

Dat ze dat durfden....

Hier staat mijn tante bij het ANWB verkeersbord  dat de weg naar Workum, Hindeloopen en Medemblik aangeeft. De ANWB die kom je overal tegen, dat zie je maar weer......

Morgen is het dus 58 jaar geleden dat die tocht er was.

Mijn vriendin Betsy heeft in ieder geval beter weer, een heerlijke voorjaarsdag ligt er in het verschiet.

En zo gaat de week alweer z'n gangetje.

Wel heel fijn was het telefoontje dat ik vandaag kreeg....Het was de kapper en ik kreeg een afspraak voor volgende week vrijdag. I

Ik wil heel graag naar de kapper en de kapper is heel blij dat ze weer aan de slag mag.

Dat is dus goed geregeld.

Wens jullie een fijne woensdag met een lekker zonnetje, maak een heerlijke wandeling of een fietstocht, doen hoor, want voor je het weet regent het al weer. 

Ik zeg maar zo...Pakken wat je pakken kan.

groetjes, Marion.