Wat een verschil 1e of 2e paasdag................

Het is gelukt dit jaar, het is Pasen en de tulpenvelden staan in bloei.......maar.....door de Corona geen buitenlandse toeristen om al die pracht te bewonderen.....zo jammer.....

En dan dat prachtige weer gisteren, heerlijk buiten zitten en vandaag....heerlijk binnen zitten met de kachel aan.

 Dat is nou Nederland.

Wij hadden een hele leuke 1e paasdag...

Verschillende kippen in onze tuin hadden hun best gedaan in samenwerking met de paashaas....

Klein kipje, kleine eitjes maar wel van chocolade, mmmmmmmmmm

Wie is daar niet dol op....

Phlynn kwam met z'n mamma lekker bij ons brunchen en eieren zoeken natuurlijk. Het was voor hem de 1e keer dus hij genoot ervan.....

Hij heeft wel 2 gewone eieren naar binnen gewerkt en natuurlijk ook nog de nodige van chocolade...dat mag dan omdat het Pasen is.....

Wij hebben 's middags nog even een klein rondje West-Friesland gedaan om even naar de tulpen te kijken, en ze even op de kiek te zetten.

Wat zijn er toch een mooie kleuren......

Plaatje is mooi, alleen die windturbines vind ik vreselijk ...het zij zo.....

Laat op de middag kwam onze andere dochter ook nog even een bakkie doen. Haar man werkt in de zorg dus die was aan het werk en zij had de kinderen al weer de hele dag bezig gehouden en dat doet ze nu al 4 weken. Ze dacht, even wat anders......we gaan een rondje rijden en bij Opa en Oma een kopje koffie drinken.

Nou dat was gezellig, we zaten lekker op afstand buiten.

{Dat blijft raar}

Toch komt nu ook bij deze en gene het besef dat er wel eens geen kampeer vakantie in zit dit jaar..Jammer voor al die hardwerkende mensen en al die kinderen. Voor de kinderen is het best een opgave....geen speeltuin, geen voetbal, geen zwembad open, geen schoolreisje....

Wat ik dan wel weer leuk vind is dat we allemaal in het hetzelfde land vakantie vieren, namelijk in

Tuinesië 

Zie ik jullie daar, wordt het toch nog gezellig......

Ik wens jullie een "warme" 2e paasdag, misschien wel met chocomelk en paaseitjes....

Ik vermaak me wel, genoeg om handen, breien, lezen, borduren en misschien nog wel even in het atelier wat knutselen.

Kijk 'm zitten onze Joep, de vakantie-kat....menige buitenlander die mijn blog leest weet dat Joep altijd mee is met de caravan en dat hij daar op welke camping dan ook, lekker los loopt en geniet van de vakantie.

Joep is namelijk een Zonne kat, echt waar, hij zoekt altijd het zonnetje op.

Misschien ook wel lekker voor z'n oude botjes, hij is namelijk al 18 of 19 jaar, precies weet ik het niet.

Ik hoop dat hij toch nog een keer met ons mee kan gaan.

Groetjes, Marion.

Paaszaterdag...anders dan anders..............

We beginnen met een paashaasje, het is tenslotte morgen Pasen.......Maar het is dit jaar zo anders voor mij.

Normaal gesproken zou ik vandaag naar de markt in Beaune zijn gegaan om daar heerlijke lamskoteletjes te halen en een lekkere tapenade, en natuurlijk asperges, om vervolgens ook nog wat lekkere franse kaasjes te scoren, ja, gewoon op de markt.

Dit is de kraam met de heerlijke droge worstjes.......

Tapenades en olijven......

Coeur de boeuf tomaten, zoooooooooooo lekker....

en zo kan ik nog wel even doorgaan.....

deze lekkere dingen  allemaal niet  dit jaar.....misschien volgend jaar weer.

Wij gaan namelijk al jaren met Pasen naar de Bourgogne streek, het is niet ver en toch heel frans.

Vroeger toen we nog werkten reden we het in 1 dag......dat hoeft niet meer, nu hebben we tijd....en nu gooit Corona roet in het eten, letterlijk......

Maar goed we maken er wat van...morgen gaan we brunchen met jongste dochter en Phlynn, ook weer gezellig.

Onze dochter zit al enkele weken verplicht thuis door corona, want ze is nu 7mnd zwanger van de 2e.

Vervroegd met zwangerschapsverlof. Gelukkig dat het kan maar het is niet zo leuk als anders. Je kan nergens heen, er is geen gezellig samenzijn met vriendinnen of leuk shoppen voor de baby, niets van dat alles.

*****

Wat heb ik nog meer te vertellen, wel het volgende...

In deze maand komen er altijd wel wat boeken uit over de 2e wereld oorlog. Dit jaar een Bookazine van het blad Libelle...

Ik heb hem gekocht en het is een aanrader...

Ik lees hem even tussendoor, ja dat doe ik wel meer omdat ik dat dan meteen wil lezen.

Ik ben eigenlijk in dit boek bezig.....ook een aanrader....gaat ook over de 2e wereld oorlog...

Maar dit is gewoon een heel apart boek, de schrijfster woont namelijk in dat huis en zo ontstond dit boek, heel apart. Als je het kunt lezen dan zou ik dat zeker doen.

Wel, tot zover maar weer.

Ik hoop op mooi weer, wij kunnen lekker in de tuin en zo toch veilig thuis blijven.

stay safe, stay@home

Als we dat met z'n allen weer doen, en blijven doen, gaan we de goeie kant op. We rekenen op elkaar, toch?

Fijne Paasdagen, ook al zijn ze anders,

groetjes, Marion.

Goede vrijdag, anders dan anders................

Op de valreep gisteravond nog even een tas afgemaakt. Hier moesten nog hengsels aan en dat was natuurlijk zo gepiept want ze waren al pasklaar en doorgestikt.

Het is een Mondriaan stofje, al hartstikke oud, ik denk al 10 jaar oud, en daar kan ik nu wat tasjes van maken. Van die borduurtjes heb ik zakken gemaakt, dus eerst een stofje erachter en toen op de tas genaaid. Staat toch leuk...Mondriaan is een Hollandse schilder en die geborduurde kinderspelletjes zijn ook heel Hollands.

Ergens heb ik ook nog een schellekoord met deze afbeeldingen......maar eens opzoeken.....

Wat wij wel eens op goede vrijdag deden was de kruisweg statie lopen in het plaatsje Vijlen, Zuid-Limburg.

Wij stonden dan op de camping en deden dan samen met de kinderen deze wandeling. De omgeving is prachtig maar die kruisweg route ook.

Je loopt langs deze gemetselde huisjes waar een afbeelding in staat van het lijdensverhaal....overigens heel mooi gemaakt.

Op die plaatjes eronder staat de Bijbeltekst geschreven, zo kunnen kinderen het ook goed begrijpen...

Na een tijdje kom je bij een aantal bankjes met een altaar, daar zijn wel eens buiten missen gegeven....

Daar kun je dan even gaan zitten...het is er heel sereen.....ik ben niet gelovig opgevoed maar dit sprak mij altijd erg aan.

Mocht je dus ooit in de buurt zijn, ga dan maar eens kijken en loop die mooie wandeling, want het is echt de moeite waard. Onze meiden vroegen dan ; gaan we die beeldjes wandeling dan doen......

Goede vrijdag 2020

Wie had dat gedacht dat het "zo"zou zijn......Eigenlijk zou ik vandaag die wandeling willen doen.

En zo heb ik dan toch weer een verhaaltje voor jullie, veel plezier met het lezen.

Fijne vrijdag, groetjes, 

Marion.

Verknipte stof??....daar maken we wat van.............

Dit driehoekstoeltje, zo noemde ik het altijd, stond vroeger op mijn kamertje. Antiek groen geschilderd door mijn moeder en ging ook met mij mee toen ik ik trouwen ging....toen heb ik hem ossenbloed rood geschilderd. Het stoeltje stond toen in mijn grote hal en je kon er lekker op zitten als je aan het bellen was. { Bellen deed je toen nog niet draadloos}

Het stoeltje verhuisde ook weer mee naar Wognum en werd toen zwart geschilderd en kwam op de kamer van oudste dochter.......Toen die het huis uitging werd het stoeltje wit en kwam in mijn atelier te staan.

En nu....verhuist het stoeltje naar het nieuwe halletje van jongste dochter, het blijft wit maar heeft wel een kussentje gekregen, ja, jullie raden het al van de overblijfselen van de verknipte stof.

Het is nog wel een hoogstandje op naai- gebied want ik heb er zelfs hoekjes in genaaid......goed gelukt vind ik zelf.

Maar ik heb nog meer gemaakt.....

Dit is een opvouwbare box van IKEA en daar kun je handschoenen en mutsen bewaren....

Mijn jongste dochter heeft er 3 op de kapstok staan....dus toen begonnen mijn raderen weer te lopen...dit staat niet leuk in het nieuwe halletje....zelf wilde ze al iets nieuws kopen...maar Ik zei, nee, ik kan er wel wat mee......

De boxen mee naar huis genomen en zie daar, 3 nieuwe boxen.

Het moeilijkste was nog dat zwarte handgreepje....het is gewoon van stof maar ze hebben er wel lijm opgesmeerd en toen heel degelijk vastgenaaid door de kunststof heen.

Ik heb ze er af gesloopt en dat ging niet makkelijk...1 tornmesje gebroken...

Toen naaien op de omslag en bij dat naaien kwam de naald in de lijmlaag en.....ja, natuurlijk die brak...Gelukkig had ik nog meer naalden.

Maar zo zie je maar weer, wat gemakkelijk lijkt wordt dan ineens complex door lijm!!

Dochterlief heeft nu 3, voor het oog, nieuwe opbergboxen. Kringloop.

Maar er was nog meer stof over dus....

Ja, dat kan ik dan niet laten,ik heb er een tas van gemaakt met behulp van oude spijkerstof.

Weer een tas voor de voorraad als we volgend jaar op de Weversmarkt gaan staan. Ik heb bedacht dat ik er dan toch wel een 50 moet hebben..........we blijven alert op stofjes en ideeën....

Ik heb de tas ook nog van een voering voorzien....

Het is gemaakt van een oude dekbedhoes maar kleurt er heel goed bij...kringloop.

En zo knutselen we verder, lekker de zinnen verzetten en creatief bezig zijn. Nu moet ik nog een tas maken voor een op komst zijnde baby, lijkt mij wel leuk voor de moeder, kan ze alle rommeltjes in meenemen. Als de tas klaar is laat ik hem zien.

En zo komen we al weer aan het einde van mijn verhaaltje...

Ik zou zeggen geniet van het zonnetje, die schijnt voor niks dus iedereen kan er van genieten.

Fijne dag, groetjes, Marion.

7 April 1976, onze trouwdag...............

Kijk wat een leuke kaart wij kregen, van patchie vriendin Greet....Zij was weer heel creatief bezig geweest. 

Ja, het is hier een beetje feest ....wij zijn namelijk 44 jaar getrouwd vandaag.....wat een tijd als je er over nadenkt...het voelt zo niet, raar is dat.....

Het begon in augustus 1975 op mijn werk in de Ford garage, daar werkte mijn Kees in het magazijn...de vonk sloeg over en wel heel erg nadrukkelijk want 9 maanden later, op 7 april 1976, stapten wij het huwelijksbootje in.

Slechts 9 maanden verkering, dat kon nooit goed gaan....ik wist wel beter,

 Kees is echt the love of my life.

Wat waren we een mooi stel, ik in een zacht groene jurk en Kees een zacht groen overhemd met groene stropdas. Stropdassen heeft mijn lief nooit meer gedragen, hij is van de casual kleding.

Misschien zou ik nu in deze tijd ook zo niet meer trouwen, maar de tijden waren toen anders.

We hadden een woning gekregen en daar mochten we alleen in wonen als we getrouwd waren, nou wat doe je dan.....

Foto's genomen bij Kasteel Radboud, dat deed een vriend van Kees...hij zou er een paar maken maar hij bleef de hele dag.......kregen we de trouwreportage van mijn ouders, zo lief......wij hadden daar geen geld voor.

Zie hoe leuk, op het piertje bij het IJsselmeer...

Ons feest was in de Nadorst en daar zal ik nog wat over vertellen.

Toen wij in Wognum kwamen wonen werden Frits en Elly onze buren, gezellige mensen.....zij waren net zo lang als ons getrouwd en op de dezelfde dag!!!!! Zij wilden hun feest toen vieren in de Nadorst en die was bezet, dat waren wij.  Hoe apart is dat....

We hebben deze dag wel met onze gezinnen gevierd  in het verleden en dat was heel leuk...

Vandaag vieren wij het met hun, we gaan lekker eten met elkaar in het thuisrestaurant aan het Vierkant.

De kinderen krijgen straks wat lekkers van ons voor bij de koffie, dan is het daar ook een beetje feest.

Het is heel anders door de maatregelen maar dat is dan maar zo, wij maken er wel wat van.

Wij hebben een leuke dag, dat weet ik zeker, en ik hoop nog vele malen 7 april met mijn lief te vieren.

groetjes, Marion en Kees.

Thuis werken.......valt soms niet mee................

Mijn oudste dochter werkt bij de gemeente Hoorn en werkt nu dus thuis. Om haar heen zitten dan 3 kinderen in de leeftijd, 8,6 en 4 jaar. Heeeeeeeeel gezellig, vooral als er een niet aan zijn schoolwerk wil beginnen. Ja, ik heb bewondering voor de ouders in deze barre tijden...

Vandaag moest mijn dochter een training volgen via de computer en de telefoon, dat zag ze niet helemaal zitten met die 3 klanten om haar heen.

Ik had voorgesteld om dan maar bij de kinderen te gaan zitten en zij dan maar in ons huis de training volgen.

Goed plan toch....ik mocht thuis blijven want pappa was thuis, die werkt in de zorg en had vandaag vrij, dus kwam dochterlief bij ons thuis werken. 

Kon ik haar eerst nog even verwennen met een kopje soep en daarna ging ze aan de slag. Om 3 uur was ze weer klaar en ging ze weer huiswaarts....hoe vaak gaat dit nog gebeuren......ik vrees van nog wel een paar keer....we zijn nog lang niet van alle voorzorgs- maatregelen af ben ik bang.

Ik ben vanmorgen al om 7 uur gaan wandelen met de hond en dat was goed te doen...kwam een paar mensen tegen en niet zoals gister heel veel mensen.

Verder lekker buiten in de tuin geweest, het was er het weer voor....wij hebben gelukkig een tuin....ik denk zo af en toe aan al die mensen die geen kant op kunnen, en die dan ook nog kinderen hebben die in huis moeten blijven.....

Ik heb ook nog een spreuk voor jullie

Je kan het ook ervaring noemen.......Hoe ouder je wordt hoe meer je weet en hoe meer je kan.

Dit was de maandag, Ik ga nog even in het atelier werken, heerlijk, muziekje erbij.....

slaap lekker...voor straks....

Stay good, stay@Home

groetjes, Marion.

Een hondenverhaaltje.............

Vanmorgen mijn gewoonlijke wandeling gedaan in het Wognumse Bos. Niet dat er veel bomen staan maar het heet het Wognumse Bos, leedvermaak.

Voor mij is het gewoon een park met gras en water eromheen. Het is erg leuk aangelegd met hier en daar een bruggetje gemaakt van 2 bielzen dan kom je toch over het water tenzij je hond watervrees heeft. Die van ons, Silka, gaat er met volle snelheid overheen, dus Silka mag altijd eerst anders heb ik een nat pak want ik denk dat ze mij voorbij wil dan.....

Maar het verbaasde mij vanmorgen hoeveel mensen inmiddels een HOND hebben...

Het leek wel de Kalverstraat, zoveel mensen liepen er. Nu was ik wat later dan normaal, ik ga namelijk vaak om kwart voor 7 nu was 8 uur geweest, dus morgen maar weer vroeg.

Meestal loop ik samen met Marlies en Keessie, een Beagle.

Op zaterdag is Silvia er ook met haar hond, Sky, een Husky.

 en deze 3 kunnen het prima met elkaar vinden.

En natuurlijk zien we Wilma vaak met Rakker, een Jack Russel, de grote vriend van Silka.

Het was gewoon een dolle boel in het park, en dus ook te druk ivm Corona.

Morgen gaan we maar weer vroeg op pad, dat is veiliger voor onze gezondheid.

Zo druk als op dit plaatje moet je echt niet willen.

Fijne zondag, hetzij in de tuin of op het balkon...

Stay safe, stay @ Home.

Ik zou ik niet zijn,  als ik jullie er niet even aan zou herinneren dat het vandaag Palmpasen is.

Deze foto is duidelijk niet met Palmpasen genomen want in Frankrijk versieren ze de wegkruisen met gele linten en palmtakken en vaak een krans van gele narcissen, heel mooi om te zien als je door het landschap toert.

Helaas nu even niet.

groetjes, Marion.