Het oudste bewoonde gedeelte van Nederland.........

 

Wij zijn in de buurt van Nijmegen neergestreken....Gister hadden we een soort van rijdag van 120 km...Jullie begrijpen wel dat het een serieuze verhuizing was.....{ wij, die normaal onze hand niet omdraaien voor 500 km. per dag} Nijmegen is de oudste bewoonde stad van ons land. We kamperen natuurlijk niet in de stad maar aan de buitenkant in Berg en Dal.......aan de beroemde Zevenheuvelenweg.....heel beroemd bij de 4-daagse wandelaars......ik loop zulke grote afstanden niet.

Wij reden even in het rond met de auto en toen kwamen we aan bij een pompoenen boerderij...

Sier- pompoenen en ook eetbare exemplaren, te kust en te keur.....

Door ze in deze tunnel te kweken krijgen ze die speciale vorm....grappig om dat te zien....

Mooi gezicht al die kleuren bij elkaar......deze zijn allemaal eetbaar.....Maar wij eten vandaag Provençaalse bonenschotel......ik ben niet zo van de eetbare pompoen.....

Zal ik jullie ook ons andere huisdier even laten zien....

Onze Joep is ook weer mee...een paar weken terug had ik niet gedacht dat het kon want, helaas, Joep wordt blind. Hij is ook al 19 jaar oud, dus ja, dan krijg je wel eens wat. Het gaat toch wel goed zo op de camping ondanks het slechte zicht. Hij vind zijn weg evengoed alleen duurt het wat langer. Hij loopt evengoed los en geniet zichtbaar van zijn vakantie. 

Ook een kat wil er wel eens "uit".

Wij zijn van plan hier een weekje te blijven en dan zien we wel weer verder.....Voor Silka is het hier ook erg leuk want de camping ligt aan een bos, dus wij maken 's morgens al een heerlijke boswandeling....Ze kan zelfs "los"......sssssssst, niet verder vertellen.

Nog een gezellige avond, groetjes, Marion.

Hoe vrij is jouw vrije tijd...........

Dit is nog een kiekje dat ik in Zutphen heb gemaakt.....als je geen tuin hebt, omdat je in de binnenstad woont, dan kan het ook zo.....Goed bedacht toch?

Vandaag zondag, nou hier wel, de zon schijnt dus het is echt ZONDAG.....

Mijn hobby, quilten, kun je ook in onze caravan zien....

Een paar jaar geleden heb ik deze quilt gemaakt speciaal voor de caravan.....ons rijdende huis heeft een grijs interieur met mooi hout wat ietwat een oranjeachtige uitstraling heeft......vandaar mijn kleur keuze.

Het groene bandje wat je ziet geeft de mooiste routes aan van Noord naar Zuid.....mijn lief zegt altijd, de mooiste routes op de kaart zijn de groene weggetjes......die rijden wij dus vaak......

Ook de caravan staat erop.....

zo past deze quilt dus echt bij deze caravan.....ik wordt altijd blij als ik deze quilt zie..{dan ben ik natuurlijk ook lekker weg, hahaha}

Ook heb ik 2 hele leuke kussens gemaakt.....

Deze kussens zijn gemaakt van theedoeken. Deze doeken hebben een voorstelling van een Frans wijnhuis in de Bourgogne streek, en ze zijn in veel winkels te koop.....mijn idee was gelijk dat ik er 2 kussens van kon maken. Mijn dochters hebben er ook ieder een,

 gewoon voor op de bank.

Je zou er natuurlijk ook een tas van kunnen maken, dat zal ook nog wel eens gebeuren denk ik.

Nu nog even over de titel van dit blogje...

Hoe vrij is jouw vrije tijd....

Bij mij gaat dat inmiddels wel goed, als mijn lief met auto's aan het spelen is ben ik in mijn atelier.....oftewel gewoon niet thuis.......Het werkt prima, al zeg ik het zelf.

Dus als je moeite met je vrije tijd hebt laat het niet invullen door anderen want dan ben jij het kwijt en daar krijg je spijt van.

Zo, mijn verhaaltje staat er weer op.....en dit poppetje heb ik gespot in een tuin.....zo leuk gemaakt en het stond te shinen op een stok tussen de planten.

Gezellige zondag, groetjes, Marion.

 

Als jij durft, volgt de toekomst...........

Ook in ons land zijn mooie deuren te vinden.....deze gespot in Zutphen.....Hij was echt heel mooi, kijk maar even mee...

Kijk zo'n mooi kopje in dat ijzerwerk.....dit was de rechter deur.... 

En dit de linker deur.....Zie je hoe de kopjes elkaar aankijken.....

Het is trouwens een hele mooie stad, Zutphen...

Wij hadden geparkeerd op de markt want ik wilde naar de winkel van Petra Prins want ik had een missie.

Ik hoopte dat mijn blogvriendin Judith aan het werk was in de quiltwinkel want ik had een kadootje voor haar.

De winkel had ik snel gevonden....deze 2 dames waren ook onder de indruk van de rollen stof die ze door de etalage konden zien...ik zei nog tegen ze dat het een Walhalla was voor lapjesverzamelaars...

Ik naar binnen en...ja hoor, daar kwam Judith al aan gelopen, zo leuk om elkaar dan eens live te zien.

{ jullie kennen haar ook wel van https://juudsquilts.blogspot.com/ } Zo niet, kijk er dan maar eens op ze heeft altijd heel veel te vertellen.

Deze tas had ik voor haar mee...ze leest heel vaak mijn blog en ziet dan die tassen voorbij komen dus dacht ik, ik geef er haar een . Een echte Marion recycle-tas.

Kijk wat een mooi borduurwerk en het geheel paste zo mooi bij de stof van de tas. Dat was een gekregen lap gordijnstof.

Er bleef nog een stukje borduurwerk over, dus dat werd de zak. De binnenkant is gevoerd met een stofje van een rok en dat paste heel goed bij de rest.

De visite was erg leuk en even gezellig.

Daaaaaaaaaaag Judith, kom zeker nog wel een keer langs......

Ja, en dan nog even over de aanhef van dit blog.....

Door kinderen hebben we toekomst, want dan volgen er ook nog kleinkinderen....de toekomst wordt zo al groter.....En wat dacht je van mensen die pionieren in van alles en nog wat.....zij stellen onze toekomst ook zeker.

Geniet van deze dag, hij komt maar 1 keer, en heel belangrijk...

Blijf lachen, dat staat het leukst.

groetjes, Marion.

 

Ik heb het nog nooit gedaan dus ik denk dat ik het wel kan.......

Zomaar een deur in Ootmarsum.....en dat is toch een leuk plaatsje...met een hele oude kern die je gewoon vanaf de parkeerplaats kan bereiken.....een kleine 400 meter, dus voor iedereen te doen.

Het was gister prachtig weer dus heel veel fietsers zaten op de terrassen van Ootmarsum....wij deden een lekker ijsje en ondertussen lekker mensen kijken......

Ootmarsum is een heel kunstzinnig plaatsje met veel galerieën en standbeelden her en der....

Zelfs boven op de wegwijzers staan  kleine kunstwerkjes......Ik heb de betekenis nog niet kunnen achterhalen....

Een gevelsteen...ook een kunstwerkje maar wel heel oud....

Er is ook nog een heel speciaal kunstwerk.......het staat nu bij de kerk...

https://standbeelden.vanderkrogt.net/object.php?record=OV05ab

Ik heb er een linkje bijgezet dan kun je lezen wat het beeld betekent, het is een heel verhaal maar wel leuk.

Wij hadden zo een hele leuke middag in Ootmarsum.....

Heb ik zelfs nog een foto gemaakt van een Zonnewijzer, die kan ik dan ook weer toevoegen aan mijn verzameling.

Je ziet in ons land niet zo vaak zonnewijzers dus deze is speciaal....

Nog even terugkomend op de aanhef van dit blog.....

Ooit gingen wij met ons gezin en vrienden een huifkar tocht maken in Drente, echt jaren terug....het was de bedoeling dat je zelf het paard ging mennen...onze dochters waren hele goeie ruiters dus wat kon er mis gaan....de baas van de huifkar vroeg of we konden mennen...natuurlijk antwoordde ik { denkend aan mijn dochters }....deze man gaf ons een heel nukkig paard mee, Dandy was zijn naam,        { Hij deed dit expres bleek bij terugkomst} Daar gingen we op pad.....en.....het mennen ging heel gemakkelijk want Dandy wist gewoon de weg, zo snel mogelijk terug naar de stal....Totdat de beide heren die mee waren een plaspauze wilden maken....het stoppen met de huifkar viel niet echt mee want Dandy wilde naar de stal.....De mannen gingen plassen en toen zag mijn man Dandy steigeren en zijn hoofd kwam boven de huifkar uit.....dat was me wat, maar......natuurlijk had ik hem weer gauw onder controle samen met de dochters en konden we onze tocht naar de stal voortzetten.

We werden door de huifkarbaas begroet met een grijns van oor tot oor met de vraag of het goed was gegaan....Ik zei hoezo? Leuk paard om mee door het bos en over de hei te gaan, we hebben genoten.

De baas vroeg zich af of het paard niet lastig was geweest...nee hoor, zie ik, helemaal niet.

Hij moest eens weten...

Ja, zo zit ik in elkaar, ik zal alles proberen omdat ik altijd in oplossingen denk en niet in problemen.

Fijne donderdag, hier nu regen, jammer.....maar ik heb een mooi boek mee dus.....lekker lezen.

 

groetjes, Marion.

 

 

Neem de tijd....er is genoeg.....

Gaan we met de trein, of gaan we lopen......

Kom je zomaar in de hoofdstraat van Tubbergen tegen....een mooi houten treintje....net wat voor mijn lief....auto's zijn leuk, maar ook treinen hebben zijn grote interesse.....dus leuk dit treintje.

En dan loop je zo  even in het plaatsje Tubbergen en dan wordt je aangesproken door een Wognummer.....zo grappig..staan ook op een camping in de buurt en waren lekker aan het fietsen. Dat kan je hier ook heel goed, prachtige omgeving, voor wandelaars en fietsers.

Weet je wat je hier ook veel ziet...

Wandelkruizen......

In Limburg zie je ze ook veel...deze kruizen stonden langs de kerkpaden.....je mocht dan naar de kerk door de landerijen en de kruizen wezen je de weg. Dit is wel een hele mooie...rijkelijk versierd.

Ik zag natuurlijk ook nog een kapelletje....

Het is wel een vrij nieuw kapelletje, maar toch charmant.

En zo is het hier ook nog eens heel rustig...je hoort echt niks...alleen je eigen bloed kun je horen stromen in je oren...nou dat zegt wel wat.

Hier is het echt van toepassing

Neem de tijd...er is genoeg.

Wij doen dat even....

fijne dag, groetjes, Marion.

Vogeltrekvergadering....mooi scrabbelwoord.

 

Een fout is pas een fout als je er niets mee doet.......hoewel.....

De wedstrijd is weer begonnen......Gister toch nog even met het rijdende huis op pad gegaan en het is al gelijk weer mis met ons vriendin....

Ik denk dat Silka echt niet kan kamperen......

Je moet hier de hond aan de lijn houden, jaaaaaaa dat doen we, alleen de hond denkt er anders over..

Loop vanmorgen rustig met Silka langs de weg en daar stonden koeien....natuurlijk ook heel fout om daar koeien te laten grazen terwijl wij hier op een camping staan....hij ziet die koeien en voor ik er erg in had liep ze hard terug naar de camping......dat was weg goed alleen nu wachten we inmiddels alweer ruim een uur om haar weer aan te lijnen....grrrrr...echt het is de 1e dag alweer bal-jampetter!

Ik hoorde vorige week nog een buurvrouw zeggen dat het heel goed ging met Silka, ze zag hem de laatste tijd nooit meer buiten de poort staan....wij dachten ook dat het beter ging, helaas....

Kijk zo zit ze dan.....niet naar ons kijken.....Wat een barrel....Dus de moraal is, wij proberen de fout wel te herstellen maar het is al een probleem van bijna 6 jaar......dit komt volgens mij nooit goed.....zelfs de Martin Gaus opleiding heeft dit niet op kunnen lossen.

Het zal mij benieuwen hoe lang het vandaag gaat duren voor ze weer aan de riem zit........

En een fout in iets dat je zelf hebt geborduurd of gehaakt of wat dan ook, dat geeft aan dat het echt handwerk is, ja toch....je kan namelijk niet altijd de fout herstellen....

Voor we gingen heb ik nog wel een aantal tassen gemaakt, ik zal er een laten zien....

Hier zit een foto op die ik heb gemaakt in Frankrijk.....die heb ik dus op stof laten kopiëren en nu zit de foto op een tas.

Zie hoe goed dat is gelukt......

En de stof die ik al had paste er ook heel goed bij....

Gezellige dag, groetjes, Marion.

Houtjes sparen voor de winter.....

 

 

Waar geen wil is ben ik weg.......

Kijk wat een lief plaatje....geborduurde zeehondjes.....gevonden in de kringloop.

Natuurlijk heb ik er een tas van gemaakt, ik moet er tenslotte 50 maken dus dit is nummer 26, we gaan gestaag door.

Dit is hem geworden, althans de voorkant.....aan de achterkant heb ik nog een zak genaaid...

Gewoon een gesloopte kontzak van een spijkerbroek, het effect is wel leuk vind ik, en zo'n klein zakje is altijd makkelijk om bijv. even je fietssleuteltje te parkeren....

Toen ik dit borduurwerk uit de lijst aan het halen was trof ik een kleine "schat" aan, verborgen tussen inpakpapier achter het borduurwerk. Ik vond namelijk 4 schilderijtjes  die op zijde waren geschilderd. Zo bijzonder...

Ik zal ze even laten zien....

Ja, ik weet het dit zijn er 3, nummer 4 heb ik al gebruikt....waarvoor....nou voor een tas natuurlijk...kijk maar even mee..

 

Op de voorkant staat een soort van egel en op de achterkant heb ik weer een zak gemaakt van stukjes spijkerstof.....even een kleine log-cabin aan elkaar gezet en gevoerd....voor het fietssleuteltje en misschien wel voor je computertje van de E-bike.....je weet maar nooit.

En zo groeit de stapel tasjes...nummer 27 is ook klaar....

Aankomende week kan ik er weer een paar maken aangezien de temperatuur in mijn atelier weer de normale waarden heeft bereikt, heerlijk.....ik mis dan toch mijn creatieve uitstapjes.....

Zo, ik heb jullie weer even bijgekletst over het een en ander, nu nog even over de titel van dit blogje...

WAAR GEEN WIL IS BEN IK WEG

Bijna iedereen, denk ik....als iemand of iets geen kant op wil wordt het moeilijk om mee te leven...ik ben wel flexibel maar het elastiekje heeft wel een einde......Misschien denken jullie er anders over, denk er maar eens over na.....het is zondag dus je hebt wel even tijd....

Gezellige zondag, hoewel het zonnetje ver te zoeken is denk ik....

groetjes, Marion.

Een plaatje van een zonnewijzer dan maar, misschien helpt het....