Zondagavond was Andijkermeiden avond..........

Kijk daar zijn ze weer, de Andijkermeiden....

Zondagavond waren ze gezellig met hun mannen bij ons. Het zijn van die gezellige avondjes waar we alle drie naar uit kijken.

Een mooie bos gemengde bloemen, mijn favoriet, had Bert meegenomen. Hij stond voor de voordeur alsof hij Gaston was van de Postcode loterij....Wat doe je met het geld was de vraag....

Als ik wat win deel ik ook met jullie was mijn antwoord......Wij kunnen inmiddels alle drie wel een steuntje op het financiële vlak gebruiken. Maar zonder gekheid, het zal je toch gebeuren dat je zo'n gigantisch bedrag wint...

Net als bijv. de prijs van 30 jaar lang iedere maand € 10.000 .........Daar kan je leuke dingen mee doen.

Drie mooie potten met witte dopheide hadden ze ook nog mee, een leuke aanvulling in onze tuin, en in de herfst bloeit er dan toch nog wat.

Een woestijnroos in een weckpot, versierd met klosjes lint. Hoe leuk kan het zijn? Ria had dit meegenomen, en ik ben gek op bandjes, kantjes en lint. Echt zo leuk.

Schattige bandjes toch?

Maar goed het gaat niet om wat ze meenamen, het gaat om hun zelf. Al bijna 60 jaar zijn wij vriendinnen en de mannen kunnen het ook nog een leuk met elkaar vinden, dat is toch geweldig.

We lachen wat af met elkaar. Dus over ongeveer 6 weken zien wij elkaar weer, dan bij Ria, zo wisselen wij het af. Ik hoop nog vele jaren.

"Ben een beetje moe van het wandelen vanmorgen"......nou oké, rust maar even lekker uit, ik zal je niet storen......

Waar je hart naar uit gaat, daar moet je zijn. Waarheid als een koe, zeggen ze dan. Ik kan wel zeggen dat ik verschillende mensen om mij heen heb waar ik naar toe zou gaan, dat is een fijn gevoel.

Genoeg geklets weer, aan de slag maar weer, tot morgen.....

groetjes,

Van 9-10-2016 naar 9-10-2017 = 1 jaar.......

Vandaag 1 jaar geleden werden wij op zondagochtend om 8 uur door de telefoon gewekt met de mededeling dat wij opa en oma waren geworden van Phlynn. Het was een verrassing aangezien hij eigenlijk nog 3 weekjes bij zijn mamma had moeten blijven.

Vandaag wordt het ventje al weer 1 jaar. Waar blijft de tijd.....

Kijk hem zitten met z'n mamma, die moet zijn handjes vasthouden anders slaat hij in de taart....

Hoe smaakt de taart??? Vies! Phlynn vond het echt niet lekker.....

Kijk hier, 3 generaties, Opa Blaauw

Marloes Blaauw en Phlynn Blaauw.

Lekker gender neutraal, waarom is altijd de zoon stamhouder, hier is het onze dochter.

Gefeliciteerd met je lieve, leuke zoon.

We hebben het gister al gevierd want z'n mamma moet vandaag werken, dus vandaag is Phlynn gezellig bij z'n gastouder{moeder}

Ik ga mij vandaag maar uitleven in de tuin, genoeg te doen, en zo kan de groene bak gevuld worden voor woensdag, moet ook weer gebeuren.

Vergeet bijna de spreuk van vandaag....

Het is zelfs zo, je kan de toekomst niet beïnvloeden, gelukkig maar.....

Laat maar komen en geniet van de dingen die het brengt, het kan fijn zijn maar soms ook verdrietig.

Door de spreuk denk ik nu, na 40 jaar huwelijk,zou ik gewild hebben dat ik had geweten wat de toekomst mij toen zou brengen?

Nee, ik ben blij dat ik het niet heb geweten, mijn toekomst is vanaf mijn huwelijksdag goed en mooi verlopen, en ook wel eens niet zo leuk, maar that's life....

Gewoon dealen met de dingen die op je pad komen, het maakt je krachtig en weerbaar.

Fijne dag allemaal, groetjes,

Het een en ander......

Herfst...

meer hoef ik er niet aan toe te voegen...

Zo is ook de Bereklauw zo'n mooie plant nu in de herfst.

Als die mooi is ingedroogd kun je hem jaren bewaren en hij staat heel decoratief. Zo nu en dan even met de föhn stof afblazen ....

Je moet hem, als je hem wilt gaan plukken, wel met een zaag  afzagen, de stengel is net hout.

Dit is geen Bereklauw maar ingedroogd fluitenkruid, ook heel mooi.

Nu heb ik op mijn franse reis weer iets nieuws gevonden....

Zonnewijzers....

Deze is heel erg mooi.....

Deze is heel oud, stond op een kerkje uit 1860......Je kan ook zien dat hij is gerestaureerd....

Nog een oudje.....

En die nu komt is vrij modern...

Het is net een klok, maar schijn bedriegt....

Toch weer een leuk item om wat mee te doen.

De spreuk:

Volgens mij zegt iedereen dit wel eens.......Ik had zelf nooit gedacht ooit nog in een dorp te wonen, want het dorp waar ik geboren ben vond ik saai, dus ging ik in de stad wonen, en zie , ik woon nu alweer 23 jaar in een dorp. Je weet maar nooit!

Nu nog een frans plaatje, ja, jullie moeten er aan geloven....

Een prachtig hek voor een wijn domein....

hier een detail....

Dat doet het ook leuk.

Ik wens jullie een fijne zaterdag, met helaas herfstachtig weer, maar wel weer om wat in huis te doen. Een goed boek, met wat lekkers en heerlijke kop koffie of thee, een handwerkje misschien, er is heel veel te verzinnen.

Ik heb het rijk alleen vandaag, het mannetje is met auto's aan het spelen op de wegen van Nederland.

Groetjes,

Een greep uit mijn Collen verzameling......

Col D'Izoard.....

Ja, die is hoog, erg hoog, bewondering voor de wielrenners.......

Ook aardig aan de maat, ligt er vlak naast......doen wielrenners vaak op 1 dag, deze 2 grote jongens....

Stond ik ook nog op de grens van de Alpen en de Provence, grappig wel.

Toen wij bij deze col waren was er verse sneeuw gevallen, het was september, dus kun je nagaan hoe gauw het op deze bergen al winter wordt.

Bij deze col geen hoogte bord, jammer voor mij.....

Als je deze dan ziet, dan zijn dat baby colletjes....

Ik heb er nu ook een boek van waar een aantal hoge colls besproken worden en zijn gefotografeerd.

De foto's zijn gemaakt met een drone!! Het is echt een prachtig boek, precies wat voor mij. Nog dank je wel, broertje....

Weet je wat ook leuk is, het volgende plaatje...

Dit zijn openbare toiletten boven op de Alpentoppen. We hebben het op iedere top gezien. Dus wij vrouwen kunnen nu ook even een plasje doen.

Als het op de Alpentoppen kan, kan het toch ook in een stad, een openbaar toilet kan toch niet zo moeilijk zijn.

In Frankrijk en in Engeland trouwens ook, zijn in heel veel plaatsen keurige openbare toiletten. Daar kunnen wij hier nog een voorbeeld aan nemen.

Jammer dat de Europese Unie niet over dit soort dingen gaat, dan zouden ze er al lang staan.

Dit is er ook een in een heel piepklein gehuchtje, schoon, er liggen alleen veel bladeren in door de wind.

Nu de spreuk nog....

Volgens mij ben ik daar druk met bezig........

Ik zeg wel eens tegen mensen die iets later willen gaan doen, doe het nu, want het is nu later, voor je het weet kan het niet meer.

Fijne vrijdag,

groetjes,

4 oktober = Werelddierendag.......

Leuke spreuk vandaag......

Mijn vleugels klapwieken al enkele jaren, hoewel de laatste drie jaar iets minder. Mannetje met pensioen, dus mag ik het ook wat rustiger aandoen. Maar ik weet nog goed hoe het voelde toen ik voor het eerst ergens ging werken...

Ik was 12 jaar en mocht op zaterdag bij een mevrouw het huishouden komen doen. Ramen lappen, stofzuigen, de bijkeuken opruimen en dweilen, de badkamer schoonmaken en , ja dit is een belangrijk detail, mevrouw heur haar doen.

Ik was daar aangenomen omdat ik krulspelden kon zetten, en moest dat dus iedere zaterdag bij die mevrouw doen en daarna ook nog mooi opkammen. Zij spaarde iedere week de kapper uit en haar huis was ook nog eens netjes.

Maar goed vandaag dus ook Dierendag...

Die van ons zijn wel bofkonten vind ik zelf....

Lekker mee op vakantie.....

Kun je lekker af en toe snel even op de bank gaan zitten......{dat mag eigenlijk niet}

Silka kijkt hier ook betrapt.

En wat dacht je van onze Joep....Welke kat gaat zo vaak naar het buitenland en loopt dan ook nog eens vrij rond......

Ja, dat is echt bijzonder, ik kan er wel een boek over schrijven, deze kat is echt heel apart.

Hier geniet Joep even van het uitzicht op de druivenvelden, daar wonen namelijk padden en muizen en soms probeert hij die te vangen.

Het blijft bij proberen want een blikjes kat heeft nooit genoeg honger {gelukkig}

Maar ik heb nog lieve kat.....

Dit is onze Peppie, eigenlijk de kat van onze dochter, maar hij woont nu bij ons.

Op vakantie kan hij niet want het is een bangebroek. Schrikt van alles wat beweegt en is het liefste thuis. 

Gelukkig hebben wij hele lieve buren die graag op Peppie passen als wij er niet zijn. Peppie gaat zelfs bij de oppas voor het raam zitten en weet dus heel goed waar hij moet zijn voor een hapje en een aaitje.

Gezellig,  huisdieren, ik kan niet zonder.

Ik wens alle dieren een gezellige verwendag, die van ons hebben alle dagen dierendag maar er zijn ook anderen en daar moet je vandaag maar eens aan denken.

Groetjes en een fijne dag,

Nog even over Frankrijk.....

Dit leuke, smakelijke boekje had ik gekregen van vriendin Ellen. Ellen was aan het opruimen en wilde dit boekje wegdoen en ineens dacht zij aan mij en kreeg ik het van haar, waarvoor nog heel veel dank. Het is een ontzettend leuk, smakelijk boekje. Smakelijk in de zin van -leuk om te lezen- en smakelijk wat betreft de recepten.

Het is geschreven door culinair journalist Onno Kleyn, waarvan ik nog een kookboekje heb.

Het begint iedere keer met een verhaaltje in de streek waar Onno samen met zijn vrouw vakantie viert of waar hij voor een culinair evenement naar toe is gegaan.

Dit hoofdstuk ging over de Provence, en alle provincies komen aan de beurt.

Daarna volgen enkele recepten die hij dan voor ons aanpast.

Kip met knoflook, en een aubergine gerecht.....

Aioli, op 2 manieren....

Zo'n leuk boekje, en zo wie zo leuk om te lezen als je in het franse land bent, en van eten houdt.

Het is al oud, uitgegeven in 1994, maar je weet nooit waar je het zomaar zou kunnen vinden....

Ik heb ervan genoten en hij gaat voor altijd mee in het rijdende huis dan kan ik echte franse gerechten maken, net wat voor mij.

Nog even een frans deurtje met raampje, ik kan het niet laten...

Nu de spreuk nog......

Helemaal mee eens......

Op mijn buitenlandse kampeertochten ontmoet je ook altijd landgenoten.

Ze komen overal van vandaan, en dat hoor je vaak aan hun accent, en dan is het heel leuk dat ze aan mij kunnen horen dat ik uit West-Friesland kom, wij zingen namelijk een beetje.

Ooit heb ik ergens gewerkt en daar vonden ze dat minder, dat wij onze taal een beetje zingen, terwijl je aan degene die er moeite mee had duidelijk kon horen dat hij Amsterdamse roots had. Heb hem dat toen even haarfijn onder de neus gewreven, en over was het.

Ik ben wie ik ben en blijf wie ik ben

Zo simpel is dat.

groetjes,

Keep calm, keep on quilting......

Op deze foto zie je mijn quiltgroepje, de Patchies...Deze foto is gemaakt in Graft/ de Rijp, een klein plaatsje vlakbij Alkmaar. Wij waren daar gezellig naar toe met z'n allen vanwege, ja hoe kan het anders, een quiltwinkel. Helaas deze winkel is er niet meer, maar het plaatsje Graft/ de Rijp is wel een bezoekje waard.

Waarom deze foto....

Wel toen ik thuiskwam van mijn heerlijke weken weg, lag er een envelop in de brievenbus.

Opengemaakt, trof ik deze kaart....

Ik hoefde niet te kijken van wie deze kaart was, dat kon alleen maar van Greet zijn...

mijn patchie vriendin.

En dit stond op de achterkant....

Onze groep bestaat 10 jaar!

Wij gaan wat leuks doen met elkaar maar dat moet even wachten want de workshop gevers hebben gewoon even geen tijd voor ons. Maar wat in een goed vat zit....enz....

Dit was dus een hele leuke thuiskomst.

Het rijdende huis staat te wachten op z'n schoonmaak beurt en mag dan heerlijk enkele maanden van z'n wel verdiende rust genieten. Vandaag dus aan de slag, en dat vind ik niet eens erg, want ik heb een aantal weken mogen luieren, dus genoeg frisse moed verzameld om deze klus te klaren.

Rest mij nog de spreuk, want daar ga nog wel even mee door, het is wel leuk om doen...komt ie..

Vandaag niet want het is mij te stormachtig en dan vliegen de wolken voorbij, dus ik blijf met beide benen op de grond.

Gezellige maandag,

groetjes,

Marion.