De revalidatie gaat bij mij niet zoals het fotootje laat zien......ik ben namelijk mijn eigen revalidatie therapeut.......Als ik denk dat ik iets wil gaan proberen dan mag dat mits ik het voorzichtig doe....en dat begrijp ik.
Ik loop inmiddels in huis zonder krukken en dat gaat goed, normaal loop ik sneller maar nu een tandje langzamer, en dat is prima......de trap op gaat ook zonder krukken, en buiten lopen met de hond doe ik met de rollator en ook dat gaat prima. Morgen ga ik proberen om een stukje aan mijn hondenwandelrondje te plakken.....dat kan ik doen want als het niet gaat keer ik gewoon om.
Verder mocht ik van de arts vanaf afgelopen vrijdag weer fietsen, nou ook dat doe ik inmiddels weer. Ik had een boodschapje vergeten en zag mijn fiets staan en toen dacht ik, kom op, we gaan fietsen.....en dat ging. Opstappen en afstappen geen probleem, heerlijk, ik kan weer fietsen.
Dus alles bij elkaar gaat het met de revalidatie prima.!
Ik had een paar handwerkjes klaar gelegd om af te maken tijdens de revalidatie, nou die blijven liggen want ik heb het gewoon druk met dingen weer doen en proberen te doen. Want dat zal ik jullie vertellen, ik heb afgelopen week gewoon een tas gemaakt.
Een tas met een Zweeds borduurwerk, van Johanna gekregen....eigenlijk een soort van merklap met gezellige kleurtjes gemaakt en ook heel mooi geborduurd.....Dit is de voorkant, en het ruiten lapje vond ik er mooi bij passen qua frisse uitstraling en die komt van Dorcas kringloop Andijk.
Dit is de achterkant met het fietssleutelzakje, altijd handig....
En om de echtheid te garanderen dat het borduurwerk echt uit Zweden komt heb ik de postzegels van het pakje gelamineerd en uitgeknipt en die voeg ik toe aan de tas, succes verzekerd.
Zie hier de postzegel, daar krijgt de eigenaar vast wel vragen over, hihihi.....dat vind ik dan weer leuk....
Toen ik afgelopen week in het Atelier zat moest ik wat stofjes zoeken voor een tas dat met het strand en zeeleven te maken had....al zoekende en natuurlijk gevonden, kwam ik onderstaande lapjes tegen....
Deze kreeg ik van Ellen, echt uit Engeland.....
Deze heb ik zelf gekocht, want het is precies onze Silka....
Kijk maar.....
En dit lapje kreeg ik vorige week van Greet, een soort pleister op de wonde, en past er dus goed bij....Misschien wordt dit dus wel een nieuwe tas voor mezelf, zou zomaar kunnen....Als de tas af is laat ik het resultaat zien....
En zo vloog de week dus om, wat ik dus niet had verwacht.......Revalideren zou 6 weken gaan duren en dan viel het nog mee....
Blij dat het zo gaat, en dankbaar dat de arts mij zo kundig heeft geholpen.
Ik wens jullie ook weer een leuke week, Sint is in het land, dus de kadootjes kriebel is ook weer alom aanwezig. Ik heb samen met Betsy en Ria en hun mannen natuurlijk, een Sinterklaas avond op 28 november, dus de pakjes kriebel is ook bij mij aanwezig. Wij gaan het Sinterklaasspel spelen want dat is gewoon een gezellige manier om Sinterklaasavond te doen. ZINININ!.
Dit vind ik zo'n lief plaatje......en nu willen ze ook nog dat Sint niet meer op zijn paard mag rijden.....pffff ....Welja, pak dat ook nog maar af.....Er blijft niets over van onze Sinterklaas cultuur...
Dat is mijn mening, en die mag ik hebben.
Groetjes, Marion.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten